Zdobądź uprawnienia
spawalnicze

Spawanie TIG (ang. Tungsten Inert Gas) jest metodą spawania łukowego w osłonie gazu obojętnego, najczęściej argonu. Łuk elektryczny jarzy się pomiędzy nietopliwą elektrodą wolframową a spawanym materiałem. W razie potrzeby do jeziorka spawalniczego ręcznie podawany jest dodatkowy materiał spawalniczy.

Metoda TIG charakteryzuje się bardzo wysoką jakością i estetyką spoin, niewielką ilością odprysków oraz dużą kontrolą nad procesem spawania. Stosowana jest głównie do spawania stali nierdzewnych, stali węglowych, aluminium, miedzi, tytanu i ich stopów.

Spawanie MIG/MAG jest metodą spawania łukowego, w której łuk elektryczny jarzy się pomiędzy topliwym drutem elektrodowym a spawanym materiałem. Drut jest podawany automatycznie z podajnika, a miejsce spawania chronione jest przez gaz osłonowy. W metodzie MIG stosuje się gazy obojętne (np. argon), natomiast w metodzie MAG gazy aktywne lub ich mieszanki (np. argon z CO₂).

Metoda ta charakteryzuje się wysoką wydajnością, dużą szybkością spawania oraz możliwością łatwej mechanizacji i automatyzacji procesu. Jest jedną z najczęściej stosowanych metod spawania w przemyśle.

Spawanie MMA (ang. Manual Metal Arc), nazywane również spawaniem elektrodą otuloną, jest metodą spawania łukowego, w której źródłem spoiwa jest topliwa elektroda pokryta otuliną. Podczas spawania łuk elektryczny jarzy się pomiędzy elektrodą a materiałem spawanym, a topiąca się otulina wytwarza osłonę gazową i żużel chroniący spoinę przed wpływem atmosfery.

Metoda MMA jest uniwersalna, prosta w zastosowaniu i nie wymaga użycia gazów osłonowych, dzięki czemu sprawdza się zarówno w warsztatach, jak i podczas prac montażowych w terenie.

Spawanie gazowe (311) jest metodą łączenia metali przy użyciu ciepła powstającego podczas spalania mieszaniny gazu palnego (najczęściej acetylenu) i tlenu. Płomień palnika nagrzewa krawędzie łączonych elementów do temperatury topnienia, a w razie potrzeby do spoiny wprowadza się dodatkowy materiał spawalniczy w postaci pręta.

Metoda 311 nie wymaga zasilania elektrycznego, umożliwia precyzyjne nagrzewanie materiału oraz wykonywanie prac spawalniczych, lutowniczych i podgrzewania elementów.

Cięcie plazmowe (ang. Plasma Arc Cutting – PAC) jest metodą termicznego rozdzielania metali przewodzących prąd elektryczny za pomocą strumienia plazmy o bardzo wysokiej temperaturze. Łuk plazmowy topi materiał, a sprężony gaz usuwa stopiony metal ze szczeliny cięcia, tworząc gładką i precyzyjną krawędź.

Metoda ta umożliwia szybkie i dokładne cięcie stali węglowej, stali nierdzewnej, aluminium, miedzi oraz innych metali przewodzących prąd.

Cięcie acetylenowo-tlenowe jest metodą termicznego rozdzielania stali, w której materiał zostaje nagrzany płomieniem acetylenowo-tlenowym do temperatury zapłonu, a następnie strumień czystego tlenu powoduje jego intensywne utlenianie i wydmuchanie stopionych tlenków ze szczeliny cięcia.

Metoda ta jest szczególnie skuteczna przy cięciu stali niestopowych i niskostopowych o dużych grubościach. Nie wymaga zasilania elektrycznego, dzięki czemu znajduje szerokie zastosowanie w pracach warsztatowych i terenowych.

Kurs rysunku spawalniczego przygotowuje uczestników do czytania i interpretowania dokumentacji technicznej wykorzystywanej w procesach spawalniczych. Szkolenie obejmuje zasady sporządzania rysunków technicznych, oznaczenia spoin i złączy spawanych zgodnie z obowiązującymi normami oraz analizę dokumentacji konstrukcyjnej.

Uczestnicy zdobywają umiejętności niezbędne do prawidłowego wykonywania prac spawalniczych na podstawie rysunków technicznych oraz kontroli poprawności wykonanych połączeń.

Kontrola wizualna VT (Visual Testing) jest podstawową i najczęściej stosowaną metodą badań nieniszczących (NDT), służącą do oceny jakości złączy spawanych oraz wykrywania niezgodności powierzchniowych. Badanie polega na dokładnych oględzinach spoin i materiału podstawowego przy użyciu wzroku oraz prostych przyrządów pomiarowych, takich jak spoinomierze, suwmiarki, lupy czy endoskopy.

Metoda VT umożliwia wykrywanie wad powierzchniowych, takich jak pęknięcia, podtopienia, nadmierne wymiary spoin, niezgodności kształtu czy nieprawidłowe przygotowanie złączy.

Nadzór Głównego Spawalnika IWE (International Welding Engineer) zapewnia profesjonalne wsparcie przedsiębiorstw w zakresie organizacji, nadzorowania i doskonalenia procesów spawalniczych. Osoba posiadająca kwalifikacje IWE odpowiada za zgodność procesów spawania z wymaganiami norm, specyfikacji technicznych oraz systemów jakości obowiązujących w branży.

W ramach nadzoru IWE realizowane są m.in. działania związane z kwalifikowaniem technologii spawania (WPQR/WPS), nadzorem nad personelem spawalniczym, kontrolą jakości wykonywanych złączy, przygotowaniem dokumentacji technicznej oraz wsparciem podczas audytów i certyfikacji przedsiębiorstwa.